erzürnen
[ɛɐ̯ˈt͡sʏʁnən]
- Präsens (er/sie/es):
- erzürnt
- Präteritum (er/sie/es):
- erzürnte
- Partizip II:
- erzürnt
- Hilfsverb:
- haben
1Ich sagte nichts, und das erzürnte sie.
من هیچ نگفتم، و این او را خشمگین کرد.
Verb
- erzürnen
Grammatik von کسی را خشمگین نمودن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- کِسی را خَشمگین نِمودَن