nachjagen
[ˈnaːxˌjaːɡn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- jagt nach
- Präteritum (er/sie/es):
- jagte nach
- Partizip II:
- nachgejagt
- Hilfsverb:
- sein, haben
1Wer drei Hasen nachjagt, wird keinen fangen.
کسی که به شکار سه خرگوش میرود، هیچکدام را نمیگیرد.
Verb
- nachjagen
Grammatik von کسی را تعاقب کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- کِسی را تَعاقُب کَردَن