anprangern
[ˈanˌpʁaŋɐn]
- Präsens (er/sie/es):
- prangert an
- Präteritum (er/sie/es):
- prangerte an
- Partizip II:
- angeprangert
- Hilfsverb:
- haben
Verb
- anprangern
Grammatik von کسی را با چیزی رسوا کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- کِسی را با چیزی رُسوا کَردَن
[ˈanˌpʁaŋɐn]