beschönigen
[bəˈʃøːnɪɡn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- beschönigt
- Präteritum (er/sie/es):
- beschönigte
- Partizip II:
- beschönigt
- Hilfsverb:
- haben
1Ein kleiner Mann wird immer seine Fehler zu beschönigen suchen.
یک مرد دون همیشه در جستجوی خوب جلوه دادن خطایش است.
Verb
- beschönigen
Grammatik von چیزی را پرده پوشی کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- چیزی را پَرده پوشی کَردَن