platzen
[ˈplat͡sn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- platzt
- Präteritum (er/sie/es):
- platzte
- Partizip II:
- geplatzt, geplatzt, geplatzt
- Hilfsverb:
- sein, haben, sein
1sie platzen vor Freude
از شادی در پوست نمی گنجیدند
Verb
- platzen
Grammatik von چاک شدن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- چاک شُدَن