beharren
[bəˈhaʁən]
- Präsens (er/sie/es):
- beharrt
- Präteritum (er/sie/es):
- beharrte
- Partizip II:
- beharrt
- Hilfsverb:
- haben
1Sie beharrte auf ihrer Unschuld.
او بر بیگناهی خود پافشاری کرد.
Verb
- beharren
Grammatik von پایداری کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- پایداری کَردَن