predigen
[ˈpʁeːdɪɡn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- predigt
- Präteritum (er/sie/es):
- predigte
- Partizip II:
- gepredigt
- Hilfsverb:
- haben
1Er predigt Wasser und trinkt Wein.
او آب موعظه میکند و شراب مینوشد.
Verb
- predigen
Grammatik von وعظ کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- وَعظ کَردَن