entbinden
[ɛntˈbɪndn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- entbindet
- Präteritum (er/sie/es):
- entband
- Partizip II:
- entbunden
- Hilfsverb:
- haben
1die Frau hat entbunden
زن وضع حمل کرد
Verb
- entbinden
Grammatik von وضع حمل کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- وَضعِ حَمل کَردَن
[ɛntˈbɪndn̩]
1die Frau hat entbunden
زن وضع حمل کرد