hassen
[ˈhasn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- hasst
- Präteritum (er/sie/es):
- hasste
- Partizip II:
- gehasst
- Hilfsverb:
- haben
1Ich hasse Lärm.
من از سر و صدا متنفرم.
Verb
- hassen
Grammatik von نفرت داشتن
Verb
- Umschrift
- nefrat dâštan
- Mit Vokalzeichen
- نِفرَت داشتَن
Beispiele
از چیزی نفرت داشتن
2sich ekeln vor etwas