aufhören
[ˈaʊ̯fˌhøːʁən]
- Präsens (er/sie/es):
- hört auf, höret auf
- Präteritum (er/sie/es):
- hörte auf, hörete auf
- Partizip II:
- aufgehört
- Hilfsverb:
- haben
1Man muss aufhören.
باید بس کرد.
Verb
- aufhören
Grammatik von متوقف شدن
Verb
- Umschrift
- motavaqqef šodan
- Aussprache
- [mo.t̪ʰæ.væʁ.ɢéf ʃo.d̪æn]