bellen
[ˈbɛlən]
- Präsens (er/sie/es):
- bellt, billt
- Präteritum (er/sie/es):
- bellte, ball, boll
- Partizip II:
- gebellt
- Hilfsverb:
- haben
1Ein alter Hund bellt nicht umsonst.
سگ پیر بی دلیل پارس نمیکند.
Verb
- bellen
Grammatik von لاییدن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- لاییدَن