zerfallen
[t͡sɛɐ̯ˈfalən]
- Präsens (er/sie/es):
- zerfällt
- Präteritum (er/sie/es):
- zerfiel
- Partizip II:
- zerfallen
- Hilfsverb:
- sein
1Die Stadt zerfiel.
شهر ویران شد.
Verb
- zerfallen
Grammatik von فرو پاشیدن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- فُرو پاشیدَن
[t͡sɛɐ̯ˈfalən]
1Die Stadt zerfiel.
شهر ویران شد.