blühen
[ˈblyːən]
- Präsens (er/sie/es):
- blüht
- Präteritum (er/sie/es):
- blühte
- Partizip II:
- geblüht
- Hilfsverb:
- haben
1Die Wiese blüht.
علفزار شکوفا میشود.
Verb
- blühen
Grammatik von شکوفه دادن
Verb
- Umschrift
- šokufe dâdan
- Mit Vokalzeichen
- شُکوفه دادَن
- Aussprache
- [ʃo.kʰuː.fé d̪ɒː.d̪æn], [ʃe.kʰuː.fé d̪ɒː.d̪æn]