anstacheln
[ˈanˌʃtaxl̩n]
- Präsens (er/sie/es):
- stachelt an
- Präteritum (er/sie/es):
- stachelte an
- Partizip II:
- angestachelt
- Hilfsverb:
- haben
1jem. zum Aufruhr anstacheln
کسی را به شورش انگیختن
Verb
- anstacheln
Weitere Übersetzungen, nicht bestätigt
- anstiften
Grammatik von سیخک زدن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- سیخَک زَدَن