wohltun
[ˈvoːlˌtuːn]
- Präsens (er/sie/es):
- tut wohl
- Präteritum (er/sie/es):
- tat wohl
- Partizip II:
- wohlgetan
- Hilfsverb:
- haben
1Sie sagte, es tue ihr leid.
او معذرت خواهی کرد.
Verb
- wohltun
Grammatik von سر حال آوردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- سَرِ حال آوَردَن