zerbrechen
[t͡sɛɐ̯ˈbʁɛçn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- zerbricht
- Präteritum (er/sie/es):
- zerbrach
- Partizip II:
- zerbrochen
- Hilfsverb:
- haben, sein
1Glück und Glas können leicht zerbrechen.
بخت و شیشه میتوانند به آسانی شکسته شوند.
Verb
- zerbrechen
Grammatik von رنجور کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- رَنجور کَردَن