melken
[ˈmɛlkn̩][ˈmɛlkŋ̩]
- Präsens (er/sie/es):
- milkt, melkt
- Präteritum (er/sie/es):
- molk, melkte
- Partizip II:
- gemolken, gemelkt, gemelkt, gemelkt
- Hilfsverb:
- haben
1Wir haben die Kuh gemolken.
ما گاو را دوشیدیم.
Verb
- melken
Grammatik von دوشیدن
Verb
- Umschrift
- dušidan
- Aussprache
- [d̪uː.ʃiː.d̪æn]
Alle Formen
- دوش
- دوشتن