erfreuen
[ɛɐ̯ˈfʁɔɪ̯ən]
- Präsens (er/sie/es):
- erfreut, erfreut
- Präteritum (er/sie/es):
- erfreute, erfreute
- Partizip II:
- erfreut, erfreut
- Hilfsverb:
- haben
1Er erfreute uns mit seinen lustigen Geschichten.
او ما را با داستانهای خندهدار خود سرگرم کرد.
Verb
- erfreuen
Grammatik von دل کسی را شاد کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- دِلِ کِسی را شاد کَردَن