ausrufen
[ˈaʊ̯sˌʁuːfn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- ruft aus
- Präteritum (er/sie/es):
- rief aus
- Partizip II:
- ausgerufen
- Hilfsverb:
- haben
1Der Gouverneur hat den Notstand ausgerufen.
فرماندار حالت اضطراری اعلام کرد.
Verb
- ausrufen
Grammatik von جارچی انداختن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- جارچی اَنداختَن