spucken
[ˈʃpʊkn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- spuckt
- Präteritum (er/sie/es):
- spuckte
- Partizip II:
- gespuckt
- Hilfsverb:
- haben
1er spuckt grosse Töne
لاف زیاد می زند
Verb
- spucken
Weitere Übersetzungen, nicht bestätigt
- ausspucken
Grammatik von تف کردن
Verb
- Umschrift
- tof kardan
- Mit Vokalzeichen
- تُف کَردَن
- Aussprache
- [t̪ʰof kʰʲæɹ.d̪æn]