fesseln
[ˈfɛsl̩n]
- Präsens (er/sie/es):
- fesselt
- Präteritum (er/sie/es):
- fesselte
- Partizip II:
- gefesselt
- Hilfsverb:
- haben
1jem. an sich fesseln
کسی را پابند خودش کردن
Verb
- fesseln
Grammatik von بند نهادن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- بَند نَهادَن
[ˈfɛsl̩n]
1jem. an sich fesseln
کسی را پابند خودش کردن