erblühen
[ɛɐ̯ˈblyːən]
- Präsens (er/sie/es):
- erblüht
- Präteritum (er/sie/es):
- erblühte
- Partizip II:
- erblüht
- Hilfsverb:
- sein, haben
1Die Knospe erblühte.
غنچه شکوفا شد.
Verb
- erblühen
Grammatik von برگ و گل کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- بَرگ و گُل کَردَن
[ɛɐ̯ˈblyːən]
1Die Knospe erblühte.
غنچه شکوفا شد.