auffressen
[ˈaʊ̯fˌfʁɛsn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- frisst auf
- Präteritum (er/sie/es):
- fraß auf
- Partizip II:
- aufgefressen
- Hilfsverb:
- haben
1Schafe fressen auf der Weide Gras.
گوسفندان در چراگاه علف میخورند.
Verb
- auffressen
Grammatik von بدون رعایت به دیگران بشقاب خالی کردن
Verb
- Mit Vokalzeichen
- بِدونِ رُعایَت به دیگَران بُشقاب خالی کَردَن