vortäuschen
[ˈfoːɐ̯ˌtɔɪ̯ʃn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- täuscht vor
- Präteritum (er/sie/es):
- täuschte vor
- Partizip II:
- vorgetäuscht
- Hilfsverb:
- haben
1etwas als Unglück vortäuschen
چیزی را بعنوان حادثه جلوه دادن
Verb
- vortäuschen
[ˈfoːɐ̯ˌtɔɪ̯ʃn̩]
1etwas als Unglück vortäuschen
چیزی را بعنوان حادثه جلوه دادن