austreiben
[ˈaʊ̯sˌtʁaɪ̯bn̩]
- Präsens (er/sie/es):
- treibt aus
- Präteritum (er/sie/es):
- trieb aus
- Partizip II:
- ausgetrieben
- Hilfsverb:
- haben, sein
1jem. die Faulheit austreiben
تنبلی کسی را رفع کردن
Verb
- austreiben
Grammatik von اخراج کردن
Verb
- Umschrift
- exrâj kardan
- Mit Vokalzeichen
- اِخراج کَردَن
- Aussprache
- [ʔex.ɹɒ́ːd͡ʒ̥ kʰʲæɹ.d̪ǽn]