der Zahn
[t͡saːn]
- جمع:
- die Zähne
- حالت اضافی:
- des Zahns, des Zahnes
۱Seine Zähne sind gelb.
دندانهایش زرد هستند.
اسم
- der Zahn
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- der Beißer
دستور زبان دندان
اسم
- آوانویسی لاتین
- dandân
- با نشانه‌های واکه
- دَندان
- جمع
- دندان‌ها
- خوانش
- [d̪æn̪.d̪ɒːn]
همهٔ ریخت‌ها
- دندان‌ها
- دندون
عبارت‌ها و زبانزدها
نمونه‌ها
او جواب دندان شکنی به آنها داد
۲er gab ihnen eine entsprechende Antwort
هفته پیش یک دندان کشیدم.
۳Mir wurde letzte Woche ein Zahn gezogen.
دندانهایش کلید شده بود
۴sein Mund war fest verschlossen
دندانش گرد است
۵er ist raffgierig
یک رج دندانهای سفید
۶eine Reihe strahlender Zähne
دندانش کلید شد
۷er biss die Zähne fest zusammen
دندانش را کندند
۸sie haben seinen Zahn ausgebrochen
گرهی که با دست باز شود نباید به دندان گرفت
۹warum kompliziert, wenn's auch einfach geht