حرف زدن
harf zadan[hæɹf zæ.d̪æn]
- حال (سومشخص مفرد):
- spricht
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- sprach
- اسم مفعول:
- gesprochen, gesprochen
- فعل کمکی:
- haben, haben
۱Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحتتر از فکر کردن به آن است.
فعل
- حرف زدن
- صحبت کردن
- گفتن
- سخن گفتن
دستور زبانِ sprechen
فعل
- تلفظ
- [ˈʃpʁɛçn̩]
همهٔ صورتها
- gesprochen
- sprechen
- sprechend
- gesprochen
- sprich
- sprecht
- spreche
- spreche
- sprichst
- sprechest
- spricht
- spreche
- sprechen
- sprechen
- sprecht
- sprechet
- sprechen
- sprechen
- sprach
- spräche
- sprachst
- sprächest
- sprächst
- sprach
- spräche
- sprachen
- sprächen
- spracht
- sprächet
- sprächt
- sprachen
- sprächen
عبارتها و اصطلاحها
مثالها
۲Sie spricht dauernd von dir.
او همیشه از تو صحبت میتند.
۱Es ist leichter, über ein Problem zu sprechen als es zu überlegen.
حرف زدن دربارهٔ یک مساله راحتتر از فکر کردن به آن است.
۳Von Tugend spricht, wer keine hat.
آنکه هیچ فضیلتی ندارد از فضیلت صحبت میکند.
۴Sie spricht Russisch.
او روسی حرف می زند.
۵Seine Werke sprechen für sich.
کارهایش خود گواه است.
۶Eltern lehren Kindern zu sprechen, Kinder lehren Eltern zu schweigen.
والدین به کودکان حرف زدن میآموزند، کودکان به والدین سکوت کردن میآموزند.
۷Englisch zu sprechen ist nicht leicht.
صحبت کردن به زبان انگلیسی آسان نیست.
۸Mit vollem Mund zu sprechen ist unhöflich.
صحبت کردن با دهان پر بیادبانه است.
۹Sie fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.
۱۰Er fing an, mit dem Hund zu sprechen.
او شروع به صحبت کردن با سگ کرد.