سکوت کردن
schweigen
- حال (سومشخص مفرد):
- schweigt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- schwieg
- اسم مفعول:
- geschwiegen, geschwiegen
- فعل کمکی:
- haben, haben
۱Eltern lehren Kindern zu sprechen, Kinder lehren Eltern zu schweigen.
والدین به کودکان حرف زدن میآموزند، کودکان به والدین سکوت کردن میآموزند.
فعل
- سکوت کردن
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- ساکت شدن
- خاموش شدن
صفت
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- آرام
- بیصدا
- خاموش
دستور زبانِ schweigen
فعل
- تلفظ
- [ˈʃvaɪ̯ɡn̩]
همهٔ صورتها
- schweiget
- geschwiegen
- schweigen
- schweigend
- geschwiegen
- schweig
- schweige
- schweigt
- schweige
- schweige
- schweigst
- schweigest
- schweigt
- schweige
- schweigen
- schweigen
- schweigt
- schweiget
- schweigen
- schweigen
- schwieg
- schwiege
- schwiegst
- schwiegest
- schwieg
- schwiege
- schwiegen
- schwiegen
- schwiegt
- schwieget
- schwiegen
- schwiegen
مثالها
۲Ohne zu wissen, was ich tun sollte, stand ich schweigend da.
در حالی که نمیدانستم چه کار کنم، ساکت آنجا ایستادم.
۳Er schwieg während des Meetings.
حین جلسه سکوت کرد.
۴„Schweigen Sie!“, sagte er mit Nachdruck.
او اصرار کرد"ساکت باش!".
۵Schweig!
خفه شو!
۶Schweigen Sie!
خفه شو!
۷schweigen wie ein Grab
چفت و بست دهان را محکم کردن
۸er schweigt vor Angst
از ترس زبانش بند می آید
۹er schwieg
او لب از لب بر نداشت