کندن
kandan[kʰʲæn̪.d̪ǽn]
fällen
- حال (سومشخص مفرد):
- fällt
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- fällte
- اسم مفعول:
- gefällt
- فعل کمکی:
- haben
۱Mir gefällt ihr Charakter.
منش او را میپسندم.
فعل
- کندن
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- از ریشه در آوردن
- انداختن
- به زمین زدن
دستور زبان fällen
فعل
- خوانش
- [ˈfɛlən]
همهٔ ریختها
- gefällt
- fällen
- fällend
- gefällt
- fäll
- fälle
- fällt
- fälle
- fälle
- fällst
- fällest
- fällt
- fälle
- fällen
- fällen
- fällt
- fället
- fällen
- fällen
- fällte
- fällte
- fälltest
- fälltest
- fällte
- fällte
- fällten
- fällten
- fälltet
- fälltet
- fällten
- fällten
عبارتها و زبانزدها
نمونهها
۲fällt mit dem 1.4. zusammen
مصادف است با اول آپریل
۳wer hoch steigt, fällt tief
فواره چون بلند شود سرنگون شود
۴erlaubt ist, was gefällt
آنچه مورد پسند باشد مجاز است
۵damit du nicht fällst
تا مبادا بیفتی
۶der Groschen fällt langsam
دو زاریش دیر می افتد
۷er gefällt mir nicht
او چندان مرا نمی گیرد
۸das fällt mir schwer
برای من مشکل است
۹das Los fällt auf mich
قرعه به نام من می افتد