تلفن کردن
anrufen
- حال (سومشخص مفرد):
- ruft an
- گذشتهٔ ساده (سومشخص مفرد):
- rief an
- اسم مفعول:
- angerufen, angerufen
- فعل کمکی:
- haben, haben
۱Hast du deshalb angerufen?
واسه همین زنگ زدی؟
فعل
- تلفن کردن
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- صدا زدن
- یادآوری کردن
دستور زبانِ anrufen
فعل
- تلفظ
- [ˈanˌʁuːfn̩]
همهٔ صورتها
- angerufen
- anrufen
- anzurufen
- anrufend
- angerufen
- anzurufender
- ruf an
- rufe an
- ruft an
- rufe an
- rufe an
- anrufe
- anrufe
- rufst an
- rufest an
- anrufst
- anrufest
- ruft an
- rufe an
- anruft
- anrufe
- rufen an
- rufen an
- anrufen
- anrufen
- ruft an
- rufet an
- anruft
- anrufet
- rufen an
- rufen an
- anrufen
- anrufen
- rief an
- riefe an
- anrief
- anriefe
- riefst an
- riefest an
- anriefst
- anriefest
- rief an
- riefe an
- anrief
- anriefe
- riefen an
- riefen an
- anriefen
- anriefen
- rieft an
- riefet an
- anrieft
- anriefet
- riefen an
- riefen an
- anriefen
- anriefen
- anzurufende
- anzurufende
- anzurufende
- anzurufende
- anzurufende
- anzurufendem
- anzurufendem
- anzurufenden
- anzurufenden
- anzurufenden
- anzurufenden
- anzurufenden
- anzurufendes
- anzurufendes
مثالها
۲Wenn er mich anrufen sollte, sag ihm bitte, dass ich ihn später kontaktieren werde.
اگر او زنگ زد به او بگو که بعدا با او تماس می گیرم.
۳Ich habe euch vor drei Stunden angerufen.
من سه ساعت پیش با شما تماس گرفتم.
۴Es tut mir leid, euch so spät in der Nacht anzurufen, aber ich brauchte wirklich jemanden zum Reden.
متأسفم که شب اینقدر دیروقت به شما زنگ میزنم، ولی واقعا احتیاج داشتم که با کسی حرف بزنم.
۵Ich habe vergessen, dich anzurufen.
فراموش کردم با تو تماس بگیرم.