ماه
mâh[mɒːʱ]
- جمع:
- die Monde
- حالت اضافی:
- des Mondes, des Monds
۱Der Mond scheint.
ماه می‌درخشد.
اسم
- ماه
- قمر
دستور زبانِ Mond
اسم
- جنس دستوری
- der (مذکر)
- حالت اضافی
- des Mondes, des Monds
- جمع
- die Monde
- تلفظ
- [moːnt]
همهٔ صورت‌ها
- Mond
- Monde
- Mondes
- Monds
- Monde
- Mond
- Monde
- Monden
- Mond
- Monde
عبارت‌ها و اصطلاح‌ها
مثال‌ها
۲Im Herbst ist der Mond sehr schön.
ماه در پاییز خیلی زیباست.
۳Der Mond hat keine Atmosphäre.
ماه جو ندارد.
۴Der Saturn hat viele Monde.
زحل قمرهای زیادی دارد.
۵Die Wahrheit ähnelt dem Mond, du kannst nur die eine Seite sehen.
حقیقت به ماه می‌ماند، فقط یک طرف آن را می‌توانی ببینی.
۶Warum ist der Mond heute Nacht so groß?
چرا ماه امشب اینقدر بزرگ است؟
۷Die Sonne ist viel größer als der Mond.
مهر خیلی بزرگتر از ماه است.
۸Ich möchte zum Mond fliegen.
من می‌خواهم به ماه پرواز کنم.
۹Jeder Mensch ist ein Mond und hat eine dunkle Seite, die er niemandem zeigt.
هر آدم یک ماه است که یک سوی تاریک دارد که به هیچکس نشان نمی‌دهد.
۱۰Wie groß ist der Abstand zwischen der Erde und dem Mond?
فاصلهٔ بین زمین و ماه چقدر است؟
۱۱Es ist allen bekannt, dass der Mond aus Käse gemacht ist.
همه می دانند که ماه از پنیر ساخته شده است.