هوا
havâ[hæ.vɒː]
die/der Luft
- جمع:
- die Lüfte
- حالت اضافی:
- der/des Luft, der/des Lufts
۱Die Luft ist rein.
هوا پاک است.
اسم
- هوا
برابرهای دیگر، تأییدنشده
- باد
- جو
- آسمان
دستور زبان Luft
اسم
- جنس دستوری
- die/der (مؤنث، مذکر)
- حالت اضافی
- der/des Luft, der/des Lufts
- جمع
- die Lüfte
- خوانش
- [lʊft]
همهٔ ریختها
- Luft
- Lüfte
- Luft
- Lüfte
- Luft
- Lüften
- Luft
- Lüfte
- Lufts
عبارتها و زبانزدها
نمونهها
۲die Luft ist schlecht
هوا بد است
۳sich in Luft auflösen
آب شدن و به زمین رفتن
۴jem. hängt in der Luft
وضعیت کسی معلق است
۵der Duft hängt in der Luft
بو در هوا می پیچید
۶Luft ist eine Mischung aus Gasen.
هوا مخلوطی از گازها است.
۷hier ist dicke Luft
در اینجا هوا پس است
۸die Luft ist frisch
هوا خنک است
۹die Luft tut ihnen gut
هوا حالشان را جا میاورد
۱۰Luft schnappen, spazierengehen
هوا خوردن
۱۱aus der Luft gegriffen
بی پر و پا