هوا
havâ[hæ.vɒː]
die/der Luft
- جمع:
- die Lüfte
- حالت اضافی:
- der/des Luft, der/des Lufts
۱Die Luft ist rein.
هوا پاک است.
اسم
- هوا
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- باد
- جو
- آسمان
دستور زبانِ Luft
اسم
- جنس دستوری
- die/der (مؤنث، مذکر)
- حالت اضافی
- der/des Luft, der/des Lufts
- جمع
- die Lüfte
- تلفظ
- [lʊft]
همهٔ صورتها
- Luft
- Lüfte
- Luft
- Lüfte
- Luft
- Lüften
- Luft
- Lüfte
- Lufts
عبارتها و اصطلاحها
مثالها
۲In Großstädten ist die Luft verschmutzt.
هوا در شهرهای بزرگ آلوده است
۳er hat sich in Luft aufgelöst
غیبش زد
۴in die Luft gehen
منفجر شدن
۵Löcher in die Luft schlagen
به هوا مشت زدن
۶die frische Luft hat mich nüchtern gemacht
هوای خنک مرا از مستی بدر آورد
۷ganz oben wird die Luft dünn
هر چه سر بزرگتر درد بزرگتر
۸die Luft erfrischt sie
هوا حالشان را جا می آورد
۹stöhnend, nach Luft schnappend
هن هن کنان
۱۰etwas in Luft auflösen
چیزی را بر باد دادن
۱۱die Luft ist das Element der Vögel
هوا مایهٔ حیات پرندگان است