هوش
huš[húːʃ]
- جمع:
- die Intelligenzen
- حالت اضافی:
- der Intelligenz
۱Die Neugierde ist Bestandteil der Intelligenz.
کنجکاوی یک مؤلفهٔ هوش است.
اسم
- هوش
ترجمه‌های دیگر، تأییدنشده
- عقل
- اندیشمندی
- حرایت
- روشنفکران
- هوشمندی
- اینتلیجنتسیا
دستور زبانِ Intelligenz
اسم
- جنس دستوری
- die (مؤنث)
- حالت اضافی
- der Intelligenz
- جمع
- die Intelligenzen
- تلفظ
- [ɪntɛliˈɡɛnt͡s]
همهٔ صورت‌ها
- Intelligenz
- Intelligenzen
- Intelligenz
- Intelligenzen
- Intelligenz
- Intelligenzen
- Intelligenz
- Intelligenzen
عبارت‌ها و اصطلاح‌ها
مثال‌ها
۲Der Computer ist die logische Weiterentwicklung des Menschen: Intelligenz ohne Moral.
کامپیوتر ادامهٔ منطقی انسان است: هوش بدون اخلاق.
۳Der Humor eines Menschen ist das Abbild seiner Intelligenz.
شوخ طبعی یک آدم تصویری از هوشش است.
۴Wissenschaft und Religion sind die beiden Hebel der menschlichen Intelligenz.
علم و مذهب هر دو اهرم‌های هوش انسانی هستند.
۱Die Neugierde ist Bestandteil der Intelligenz.
کنجکاوی یک مؤلفهٔ هوش است.
۵Nichts ist besser verteilt als die Intelligenz; wir sind alle mit der eigenen zufrieden.
هیچ چیز بهتر از هوش تقسیم نشده است؛ ما همه از مال خودمان خشنودیم!
۶Intelligenz ist die Fähigkeit, Abstand nehmen zu können.
هوش قابلیت قادر بودن به فاصله گرفتن است.
۷Intelligenz ist die Fähigkeit, mit seiner Umgebung zurechtzukommen.
هوش قابلیت کنار آمدن با محیط است.