دزد
dozd[d̪ozd̪̥]
der Dieb
- جمع:
- die Diebe
- حالت اضافی:
- des Diebes, des Diebs
۱Gelegenheit macht Diebe.
موقعیت است که دزد را می سازد.
اسم
- دزد
- سارق
ترجمههای دیگر، تأییدنشده
- راهزن
- حرامی
دستور زبانِ Dieb
اسم
- جنس دستوری
- der (مذکر)
- حالت اضافی
- des Diebes, des Diebs
- جمع
- die Diebe
- تلفظ
- [diːp]
همهٔ صورتها
- Dieb
- Diebe
- Diebes
- Diebs
- Diebe
- Dieb
- Diebe
- Dieben
- Dieb
- Diebe
مثالها
۲Ein Dieb glaubt, dass alle stehlen.
کافر همه را به کیش خود پندارد.
۳Der Dieb wurde auf frischer Tat ertappt.
دزد در حین سرقت دستگیر شد.
۴Ein Dieb glaubt, jeder stiehlt.
کافر همه را به کیش خود پندارد.