die Intelligenz
[ɪntɛliˈɡɛnt͡s]
- Plural:
- die Intelligenzen
- Genitiv:
- der Intelligenz
1Die Neugierde ist Bestandteil der Intelligenz.
کنجکاوی یک مؤلفهٔ هوش است.
Nomen
- die Intelligenz
- der Intellekt
- die Klugheit
- der Geist
Grammatik von هوش
Nomen
- Umschrift
- huš
- Aussprache
- [húːʃ]
Wendungen und Redensarten
Beispiele
کامپیوتر ادامهٔ منطقی انسان است: هوش بدون اخلاق.
2Der Computer ist die logische Weiterentwicklung des Menschen: Intelligenz ohne Moral.
شوخ طبعی یک آدم تصویری از هوشش است.
3Der Humor eines Menschen ist das Abbild seiner Intelligenz.
علم و مذهب هر دو اهرم‌های هوش انسانی هستند.
4Wissenschaft und Religion sind die beiden Hebel der menschlichen Intelligenz.
کنجکاوی یک مؤلفهٔ هوش است.
1Die Neugierde ist Bestandteil der Intelligenz.
هیچ چیز بهتر از هوش تقسیم نشده است؛ ما همه از مال خودمان خشنودیم!
5Nichts ist besser verteilt als die Intelligenz; wir sind alle mit der eigenen zufrieden.
تام از هوش رفت.
6Tom verlor das Bewusstsein.
هوش قابلیت قادر بودن به فاصله گرفتن است.
7Intelligenz ist die Fähigkeit, Abstand nehmen zu können.
یک دفعه همه چیز سیاه شد و من بی هوش شدم.
8Plötzlich wurde alles schwarz und ich verlor das Bewusstsein.
او آدمی با هوش و مزه است
9er ist patent
هوش قابلیت کنار آمدن با محیط است.
10Intelligenz ist die Fähigkeit, mit seiner Umgebung zurechtzukommen.